Theater

Zijn schilderijen lijken soms op theaterdoeken of decorstukken voor de opvoering van wonderlijke sprookjes.  Doeken waaruit elk moment een toneelstuk kan losbarsten. Ze kenmerken zich onder meer door een totale afwezigheid van mensen of dieren.
De  tederheid verbindt hem aan Paul Klee, de ongeremde creativiteit aan Pablo Picasso. Los van deze grote namen uit de kunstgeschiedenis, geeft het talent van  Farahi aan zijn werk een eigen karakter. De schilderijen hebben vaak een zinnelijke uitstraling, door de warmte en de passie die erin zit.
Het oog van de kijker wordt meegevoerd in die wereld van dorpen, straatjes, steden en souks. Vanuit zijn herinnering worden ze  in een eigen vertaalslag op het doek teruggebracht.